Home

Weer thuis
aanbieding van begrafenismaatschappij in de bus,
Delta Loyd heeft iets gunstigs  bekokstoofd
en mijn parkeervergunning moet m.i.v. 1 juli vernieuwd worden.

de poller aan de Grote Markt weigert doorgang
moet op een knopje drukken
de blikken stem verordoneert overbodige aanbevelingen
ik slik wat hardvochtige vloeken in

er moet nog gauw even een onderwijskundig rapport geschreven,
een onderzoek geregeld
voor de de pop-vergadering dient een lijvig stuk van 49 bladzijden doorgenomen te worden
de rest bespreken we later wel
bovendien schijnen we nog niet ISO-gecertificeerd te zijn maar
gelukkig heeft de permanente commissie volgende week een bijeenkomst
en is er er een datum gepland om de kennismakingsgesprekken m.b.t. het SMV te evalueren.

Morgen van 13.30 tot 21.15 BHV-cursus.
we moeten ons paspoort meenemen om ons te legitimeren

*****Mijn vriend (slot)
Ik gooide voor de laatste keer de deur van het busje dicht
door het raam keek ik naar mijn vriend
Ik zwaaide,
hij zwaaide met één hand terug.
In zijn andere hand had hij mijn gitaar

 
***Chocolade
En dan nu met een vrolijk gemoed terug het stressvolle keurslijf  in.
Zonder geflierefluit, zonder hekken, zonder een balletje trappen, zonder prikkeldraad, zonder prachtige wandelingen,zonder Rusks, zonder adembenemend mooie natuur,zonder uitgestorven straten,  zonder complimenten ,zonder tralies, zonder blijk van waardering, zonder townships, zonder geestelijk verblijden, zonder …….. afijn …………
Ik ga weer voldoen aan verwachtingen, verantwoordelijkheid dragen, daar onzeker over voelen, veel gemoet en gemaar, veel onzin, veel poeha, veel uitvergrote onbenulligheid en  tenenkrommende interessantdoenerij.
Ik ga weer  terug aan de alcohol,de  koffie, de chocolade en het vlees.
 
*** Vrijwilliger in Nederland
Dichtbij gaat me iets te ver
 
 
*** Afscheidslied
Dag stad van angst en paranoia,
van achterdocht en stille straten
van prikkeldraad en traliewerk.

 ***Fluit
het einde in is zicht
ik slaap steeds minder goed
het piekert soms al weer, wat aarzelend nog , maar toch
het flierefluit niet lekker meer
eigenlijk fluit het alleen nog maar, heel zachtjes
het lijkt op fluisterfluiten
het flieren was al eerder uitgedoofd 
 
** De omgekeerde wereld
Heel veel heb ik voor hen niet kunnen betekenen
Zij des te meer voor mij
 
** Een milde winter 
Toen ik deze winter 
van Dis in (Zuid) Afrika op de televisie zag
kon ik er niet naar kijken
afschuwelijk in schoonheid 
maar te erg voor mijn tere ziel
nu is het hier winter en lijkt het minder ingrijpend dan op tv:
de ene winter is de andere niet 

 
** Apartheid
Terwijl de zwarten zich vrij kunnen bewegen
Zitten die sneue blanken opgesloten

**De oeraap
Opeens zat hij daar
Gebogen, stil
Zijn blik naar de aarde gericht
Wij slopen naderbij om hem voor de toekomst vast te leggen
Hij leek het verleden in zich op te zuigen
Wij drukten af, hij schrok op
verdween in de eeuwigheid
maar gelukkig hebben we de foto nog
 
**Werkgelegenheid
Overal waar je komt
hebben ze iemand in dienst genomen
om alles in het honderd te laten lopen.
 
 
** Hij wel
Hij loopt bijna statig rechtop
Ik ken hem van de opvang
Hij spreekt nooit, lacht nooit
Lijkt in een permanente staat van neerslachtigheid te verkeren
Hij is het vleesgeworden verdriet
Ik denk dat de drank grote gaten onder zijn schedel heeft geslagen
Maar hij loopt mooi rechtop
Dat dan weer wel 


 
** De kern van de zaak

 **De sterrenklas
Elke morgen om 9 uur neem ik 9 kinderen mee
naar een muf hokje dat we het sterrenklasje noemen.
Het zijn in ontwikkeling bedreigde peuters.
Ontzettend grappige, ongeleide projectielen 
We verstaan elkaar niet.
Daarom plukken en trekken ze aan mij.
Ik probeer ze met veel gezwaai een beetje te dresseren.
Het lijkt af en toe wel een doven-en gehoorgestoordenfestival.
Ik leer ze ook de kleuren, de getallen t/m 5 en wat elementaire Engelse woorden.
Daar heb ik liedjes bij gemaakt waar ze dol op zijn.
Het is een leerzame chaos
Ze mogen ook met blokken en autootjes spelen.
Maar dan slaan ze elkaar goedbedoeld een beetje de hersens in.
.
 
 
**Geen benen

*Luilekkerland
We luilekkeren ons nog even
door dit prachtige land en dit heerlijke leven.
Voor even nog………………. voor even
 
*Afrikaanse vrouwen (foto 1)
Als ze zingen zijn ze het mooist.
Afrikaanse vrouwen zingen hun ziel bloot.
Ik zing graag met ze mee.
Heel hard.
Dan moeten ze lachen.
Soms raken ze in vervoering.
Dan haak ik af en kijk met open mond toe.
Als ze klaar zijn gaan ze meteen door met waar ze mee bezig waren.
Meestal met iets opeten
 
*Motherwell ( foto 2)
Het is er triest en troosteloos.
De wolken drijven hoog over.
De wind wil er weg
en de zon probeert er vergeefs nog iets van te bakken.
Het altijd gezellige Motherwell.
Een kilometers lange, kaarsrechte weg
met aan weerskanten krottige optrekjes.
De mensen zitten op de straat. Murw gehoopt. Ze kijken zonder te zien

Busjes    
Je hebt ze hier in alle soorten en maten
één overkomst: als ik erin zit voel ik me een veredelde zak potgrond.



Zuzu                                   
Zuzu  heeft een diepdonkere stem en kan prachtig zingen.
Zuzu kan zichzelf helemaal verliezen als ze zingt.
Dat is prachtig om te zien.
Zuzu is een gepassioneerde vrouw.
Bovendien kan ze zalig koken.
Ik vind Zuzu heel leuk.
We kijken soms naar elkaar.
Gisteren ook. Toen kwam ze naar me toe en fluisterde iets in mijn oor:
“When you gonna leave on Saturday, i will be crying”
Dat vond ik overdreven maar ik voelde hetzelfde.

 

Pech onderweg
Na wat voorbereidend gereutel sloeg de motor van het in staat van ontbinding zijnde vervoermiddel definitief af. We waren in een gebied waar je niet moet zijn als het donker wordt in Port Elizabeth.

Voorwoord: Ik zit met bio-organische vegetariers in een huisje. 

In het begin:
De dienst in de Real Gospel Church of SA zou om 10 uur beginnen
We zouden opgehaald worden, ook om 10 uur.
In Zuid-Afrika gaat alles iets anders.
Om 11.10 klonk er een claxon en werd er stevig aan het hekwerk gerammeld
Een auto dit keer. Luxe vergeleken met al die busjes.
We propten gevieren op de achterbank.
De chauffeur bleek de dominee van dienst te zijn.
Een grote zwarte dominee die zich voorstelde als Moses.
Hij had de eredienst even gelaten voor wat hij was om ons op te halen.   
In Zuid-Afrika gaat alles iets anders.
Na een half uur durende autorit kwamen we bij een gebouwtje aan.
Bij het uitstappen klonk er woest, veelstemmig en hemels klinkend oergezang uit het gebouwtje
 
Omdat we veel te laat waren schuifelden we onopvallend langs de zijkant naar achter.

Hank oogt als een oude hippie.
Op onze 2 ½ uur durende wandeling door de natuur liep hij op blote voeten. Dat heb ik hem deze week op het enigszins gecultiveerde veldje bij het HDC nagedaan.
Zuid-Afrikaan onder de Zuid-Afrikanen.
Heerlijk. Ik veerde heel even voldaan over het kalende gras.
Bij de zevende pas stapte ik in een 2 cm lange doorn.
Hank woont net als Asra en Huhu in het opvangcentrum voor verslaafden waar Di de scepter zwaait.
Gisteravond zijn wij door Di uitgenodigd voor een gezellig avondje.  
Een maaltijd en daarna een concert van Hank in het kleine knusse rookhol.
Elektrisch versterkt
Hank gaf meteen gas. Een zwaar aangezet Lou Reed-achtig nummer.
Het klonk machtig en prachtig totdat Hank zijn mond open deed.
Zelden iemand zo enthousiast en hemeltergend hard vals horen zingen.

We hotseklotsen met z’n achttienen gezellig op en door elkaar als het busje over de met keien en kuilen geplaveide paadjes rijdt.
Mijn vriend woont aan de rand van het township met aan de andere kant van het gaas een terrein waar de vuilnisophaaldienst dit jaar nog niet is langs geweest.
De begeleider kan met zijn busje niet tot bij het huisje komen omdat de paadjes te smal zijn.
Omdat dit township niet de status van een gezinsvriendelijke nieuwbouwwijk heeft ,zegt de begeleider wel even mee te lopen.
Ik sla het aanbod af want  met mijn vriend aan mijn zijde kan mij niets gebeuren.
Het van afvalhout opgetrokken thuis van mijn vriend is vrolijk roze geschilderd.
Er mekkert een geit rond, de zon schijnt en het ruikt naar verbrande autobanden.
Ik loop met mijn vriend het huisje in.

Mijn vriend kan behoorlijk goed voetballen en weet een grappig trucje dat ik nog niet beheers.
Als ik het probeer gaat het mis en roept mijn vriend enthousiast: “Right”
Hij knikt bemoedigend en steekt zijn duim op.
Mijn vriend vindt mij soms een aardige maar sneue prutser.
Ik vind mijn vriend een geluksvogel.
Hij is geestelijk verblijd en heeft bovendien een vrolijk stemmend defect:
Mijn vriend heeft een beperkt lange termijn geheugen.
Daardoor kan hij zijn naam niet schrijven, kan ik  hem de met veel pijn en moeite aangeleerde ‘D-greep´ elke dag  opnieuw aanleren ( “Right”?) en weet hij niet hoe oud hij is, ik denk 17.
Mijn vriend is een soort vleesgeworden “Kracht van het Nu”
 
Omdat mijn geduld ook maar beperkt houdbaar is, heb ik mijn terrein wat het gitaar aanleren betreft, verlegt naar mijn vriendzijnvriend.

Vrienden en vriendinnen van groep 6,7 en 8 (en Rik) 
 
Hier in Zuid Afrika spreken ze Engels. Omdat ik niet zulk geweldig onderwijs gehad hep dan jullie is mijn Engels allerbelabberst.
Zouden jullie mij kunnen helpen door de opschriften op de borden bij de onderstaande foto’s te vertalen en aan mij door te mailen zodat ik geen onverstandige dingen uithaal.
O ja, bij het bord op de vijfde foto kwam er  geloof ik net een dier voorbij waardoor je het bord net niet kan zien. Bedenken jullie zelf maar wat daar opgestaan heeft. 
 
Tot slot nog een verkeersvraag, een aardrijkskundevraag en een biologievraag.
Wat betekent het verkeersbord op foto 6, welk werelddeel jullie herkennen in foto nummer 7 en voor welke boom ik zit op foto 8.
Bonusvraag: Welk liedje speel ik op foto 9.
Veel succes, veel liefs en Al het Goede toegewenst.

 
Lief, leuk, fijn en vooral grappig al die reacties die ik mag ontvangen i.v.m. het werk dat we hier doen. Grappig omdat ik lof en liefde oogst voor werkzaamheden die ik in Nederland ook al mijn hele leven doe, namelijk kinderen bijstaan in hun ontwikkeling en oog hebben voor degenen die het in het leven wat minder goed getroffen hebben. Niet veel anders dus dan wat ik hier doe.
De omstandigheden zijn hier natuurlijk wel anders.
Eén groot verschil: hier voel ik geen enkele druk, geen stress, geen dingen die moeten. Alles wat ik doe heeft een grote mate van vrijblijvendheid en wordt bovendien in dank aanvaard.  
 
Ik flierefluit wat in de marge, vermaak me met mijn vriend en zijn vrienden, voetbal met de jongens van de After Care, hang aan een touw in een bos en geniet van de gretigheid waarmee de kinderen in mijn sterrenklasje alles "aanvallen" wat ik hen aanbied.

Ben op Safari geweest
een zielige-mensen Safari
met Zuzu
een medewerkster van een groepje dat zielige mensen helpt.
Zuzu is zuinig op ons, wij zijn rijke mensen die komen helpen
en Zuzu heeft geld en hulp nodig

We zijn naar een krottenwijk, een township, geweest
huttige huisjes, kronkelpaadjes
wat autobanden, een vuurtje
alles is kleurloos, stoffig vaal
Omdat de zon
uitbundig zijn licht laat schijnen over deze mistroostige warboel
heeft het bijna iets romantisch,
een kleine-jongens paradijs
iets van vroeger, toen alles beter was
maar het is niet beter
het is deerniswekkende droefenis
de schepping is hier verslonst, verloedert en verkracht
Voor zo'n bouwval staat een jong meisje
ze beeft een beetje als ons gezelschap om haar heen dromt
Zuzu legt uit hoe dit gezin geholpen wordt door haar groepje